همایش آروین البرز CAUJR 1 3 2025 12 09 Investigating the Behavior of Concrete Slab Made of Reinforced Self-Compacting Concrete بررسی رفتار دال بتنی ساخته‌شده از بتن خود متراکم تقویت‌شده 125 136 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مونس کارشناس ارشد رشته عمران گرایش سازه، موسسه آموزش عالی لیان بوشهر. (کارشناس املاک شهرداری). مرتضی کارشناس ارشد رشته حسابداری، موسسه آموزش عالی خرد بوشهر. 2025 12 07 The aim of the present study was to investigate the mechanical behavior of concrete slabs made of self-compacting concrete reinforced with steel fibers and to analyze the effect of fiber type, fiber amount, and slab size on load-bearing capacity, displacement, and absorbed energy. In this study, a series of slabs with different dimensions and with three different fiber types and different volume percentages were fabricated. After the curing period, the samples were subjected to concentrated loading until failure, and force-displacement curves were extracted to evaluate the bending behavior, ductility, and energy absorption capacity. The results showed that increasing the fiber amount significantly improved the ductility and absorbed energy, although its effect on the ultimate load was limited. It was also found that increasing the fiber length-to-diameter ratio improved the slab efficiency and increased post-crack stability, but the fiber amount played a more effective role than the fiber geometry. The findings indicate that using too little or too much fiber is not recommended due to the sudden loss of strength or non-uniformity. In addition, the results showed that larger slabs exhibited more ductile behavior and absorbed more energy until failure. Overall, the combination of self-compacting concrete and steel fibers is an effective solution to improve the nonlinear behavior and energy absorption capacity of concrete slabs. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رفتار مکانیکی دال‌های بتنی ساخته‌شده از بتن خودمتراکم تقویت‌شده با الیاف فولادی و تحلیل اثر نوع الیاف، مقدار الیاف و اندازه دال بر ظرفیت باربری، تغییرمکان و انرژی جذب‌شده است. در این مطالعه مجموعه‌ای از دال‌ها با ابعاد متفاوت و با سه نوع الیاف گوناگون و درصدهای حجمی مختلف ساخته شد. نمونه‌ها پس از دوره عمل‌آوری تحت بارگذاری متمرکز تا مرحله شکست قرار گرفتند و منحنی‌های نیرو–جابجایی برای ارزیابی رفتار خمشی، شکل‌پذیری و ظرفیت جذب انرژی استخراج گردید. نتایج نشان داد که افزایش مقدار الیاف سبب بهبود قابل توجه شکل‌پذیری و انرژی جذب‌شده می‌شود، هرچند اثر آن بر بار نهایی محدود است. همچنین مشخص شد که افزایش نسبت طول به قطر الیاف موجب بهبود کارایی دال و افزایش پایداری پس‌ازترک می‌شود، اما مقدار الیاف نقش مؤثرتری نسبت به هندسه الیاف دارد. یافته‌ها بیانگر آن است که استفاده از مقادیر بسیار کم یا بسیار زیاد الیاف، به‌دلیل ایجاد افت ناگهانی مقاومت یا نایکنواختی، توصیه نمی‌شود. علاوه‌براین، نتایج نشان داد که دال‌های بزرگ‌تر رفتار شکل‌پذیرتر و انرژی بیشتری را تا مرحله شکست جذب می‌کنند. در مجموع، ترکیب بتن خودمتراکم و الیاف فولادی راهکاری مؤثر برای بهبود رفتار غیرخطی و ظرفیت جذب انرژی دال‌های بتنی محسوب می‌شود. /downloadfilepdf/415175