شهرداری‌ها در ایران با حجم گسترده‌ای از پروژه‌های عمرانی، فرهنگی و زیرساختی مواجه‌اند که در شرایط محدودیت شدید منابع مالی، اولویت‌بندی علمی و دقیق این پروژه‌ها برای تخصیص بهینه منابع و ارتقای عملکرد سازمانی ضروری است. اگرچه مدل‌های مختلفی برای ارزیابی عملکرد شهرداری‌ها به‌کار گرفته شده است، اما این مدل‌ها فاقد سازوکار مشخصی برای استخراج سیستماتیک نیازهای ذی‌نفعان و تبدیل آن‌ها به الزامات اجرایی پروژه‌ها هستند. هدف این پژوهش به‌کارگیری تکنیک گسترش کارکرد کیفیت (QFD) برای اولویت‌بندی پروژه‌های شهرداری یاسوج در راستای بهبود عملکرد سازمانی و افزایش کارایی تخصیص منابع بود. روش پژوهش کمی-کیفی و از نوع کاربردی است که با استفاده از نظرخواهی از ۷۵ نفر خبره شامل مدیران ارشد، مدیران میانی، کارشناسان برنامه‌ریزی و متخصصان دانشگاهی به روش سرشماری انجام گرفت. ابتدا ۱۶ نیاز اصلی ذی‌نفعان در چهار دسته شناسایی و وزن‌دهی شدند، سپس ماتریس QFD برای تعیین ارتباط بین نیازها و ۱۲ پروژه شاخص شهرداری تشکیل و اولویت‌بندی نهایی انجام گرفت. نتایج نشان داد که بهبود شبکه معابر (وزن ۸۸)، افزایش رضایتمندی شهروندان (وزن ۸۵) و توسعه حمل‌ونقل عمومی (وزن ۸۲) مهم‌ترین نیازهای ذی‌نفعان هستند. پنج پروژه برتر عبارتند از بهسازی بافت فرسوده مرکز شهر (۱۰.۲ درصد)، احداث بلوار ورودی شمالی (۹.۷ درصد)، سامانه هوشمند ترافیک (۹.۵ درصد)، بهبود شبکه معابر محلات (۹.۱ درصد) و احداث پارک بزرگ شهری (۸.۸ درصد). این پژوهش نشان داد که تکنیک QFD ابزاری کارآمد برای اولویت‌بندی پروژه‌های شهرداری و تطبیق منابع با نیازهای واقعی ذی‌نفعان است.

اولویت‌بندی پروژه بهبود عملکرد تکنیک QFD شهرداری یاسوج مدیریت شهری.